JAK BRYTYJCZYCY WYKORZYSTYWALI BROŃ CHEMICZNĄ W IRAKU

Kwestia "zakazanej broni", takiej jak gazy bojowe, jest w dużej mierze uzależniona od czasu i miejsca. Broń, taka jak bomby kasetonowe i bomby, które wysysają tlen na obszarze setek metrów powodując śmierć każdej żywej istoty nie są uznawane za niedozwolone.
Gazy bojowe zostały uznane jako niedozwolone przez Układy z Genewy. Często powtarza się fakt, że Saddam Hussein użył tej broni przeciwko Kurdom w mieście Halabjah, ale równie często przemilczane są doświadczenia Brytyjczyków w użyciu broni chemicznej przeciw Kurdom.
W 1917 r. po upadku Imperium Otomańskiego, Brytyjczycy wprowadzili władzę kolonialną na terenie dzisiejszego Iraku. Ludność arabska i kurdyjska opierała się okupacji. W 1920 r. opór przerodził się w wojnę na pełną skalę. Brytyjczycy zdecydowali się na użycie radykalnych środków.
19 lutego 1920 r. , Winston Churchill (wtedy pełnił stanowisko Sekretarza do spraw Wojny i Sił Powietrznych) wydał rozkaz użycia gazów bojowych przeciwko powstańcom kurdyjskim.